Od jutra będzie lepiej.

        Obiecałam sobie jakiś czas temu, że nie będę uczyła się po nocach. W sumie przez jakąś chwilę mi to wychodziło i rzeczywiście siedziałam przed książkami w dzień, dzięki czemu wieczory miałam wolne i mogłam chodzić wcześniej spać. Niestety chyba moje stare przyzwyczajenia wracają. Po południami śpię, wieczorem zabieram się za naukę, przez co jestem skazana na siedzenie po nocach. Dziś mnie to czeka, z czego nie jestem zadowolona. Nie mam ochoty, ale co zrobić... siła wyższa. Muszę powtórzyć całą Młodą Polskę, więc przede mną urocza noc. Naprawdę lubię polski, ale dziś czuję się bardzo zmęczona. W dodatku nie umiem się na niczym skupić. Ledwo co udało mi się powtórzyć francuski - jutro mam próbną maturę.
        Nie mam pomysłu na tą notkę,  daruję sobie rozpisywanie. Wspomnę tylko o tym, że z jedzeniem kompletnie mi nie wychodzi. Jestem beznadziejna... Chyba rzeczywiście powinnam znaleźć sobie jakąś dietę, której będę się trzymała albo chociaż wyznaczę sobie dzienną dawkę kalorii, której nie będę mogła przekroczyć. Niby miałam jeść nie więcej niż 1000 kcal, ale czy to nie jest za dużo? Może powinnam zmniejszyć do 800? Zresztą i tak ciągle jestem zagrożona napadami, z którymi wciąż nie umiem sobie poradzić. Pamiętam, że gdy odchudzałam się pierwszy raz nie miałam takich napaści. Wtedy po prostu zarzekłam się, że nie będę jeść i nie robiłam tego. Dużo też ćwiczyłam - basen co tydzień, ćwiczenia w domu, jazda na rowerze.Trwało to około roku. Miałam silniejszą wolę. Nie mam pojęcia, co się ze mną stało.
Postanowienia na jutro? 8000 kcal, ćwiczenia. Mam nadzieję, że jakoś uda mi się znaleźć czas na wysiłek fizyczny. Ilość nauki mnie przeraża. W przyszłym tygodniu wystawienie ocen.


Nastrój mam lepszy, ale jestem zła na siebie o to cholerne jedzenie. IDIOTKA.

Od jutra będzie lepiej. Przecież to tylko ode mnie zależy.


Ania Rubik, uwielbiam ją.

Trzymajcie się chudo!