Czuję się strasznie. Chce mi się płakać. Tym razem nie z powodu napadu, a wręcz przeciwnie – udało mi się wytrzymać. Jestem tuż przed tym, by upaść. Boję się, że wystarczy jeszcze chwila i zawalę. Znów… Mam świadomość tego, że gdy to zrobię będę żałowała, ale jednocześnie napływają mi do głowy myśli „dziś zrób to ostatni raz, zacznij od jutra”. Staram się ich nie słuchać, choć przychodzi mi to z ogromną trudnością. Z drugiej jednak strony inna połowa mnie woła „jesteś gruba, przestań jeść”. M Jestem strasznie rozbita. Łzy napływają mi do oczu. Dlaczego to musi być takie trudne? Przez cały dzień było dobrze. Bilans na dziś wynosi 690 kalorii. Satysfakcjonuje mnie. Ale… to cholerne ale. Dam radę, nie poddam się! W końcu przyzwyczaję się do obniżonej dawki kalorii. Muszę być tylko cierpliwa, a z tym ostatnimi czasy mam problem.

Staram przypomnieć sobie uczucia, które mi towarzyszą po chwili napadu. Jest wtedy jeszcze gorzej niż teraz. Moment, kiedy siedzę w łazience, próbując wyrzucić z siebie wszystko, a potem płacz i lament, gdy mi nie wychodzi i muszę trzymać w sobie jedzenie.

Pisanie pomaga mi, uspokaja. Jestem silna, dam radę. Już wytrzymałam. Mam jeszcze w planach poćwiczyć, co uczynię za chwilę. Ogólnie rzecz biorąc dziś źle się czuje. Cały dzień boli mnie głowa. Dobrze, że nie muszę niczego się uczyć, bo nie dałabym rady. Odpocznę sobie, poukładam w głowie wszystkie myśli i będzie dobrze. Za tydzień wejdę na wagę, która pokaże chociaż kilogram mniej. Emocje powoli opadają. Ochota na jedzenie również.

Tym razem nie będę beznadziejna.

To ze mną nie wygra.

Trzymam kontrolę.

Jestem silna.

Staram się być perfekcyjna.

Przeraża mnie fakt, że matura zbliża się aż tak wielkimi krokami. Kompletnie nie jestem na nią przygotowana. Koniec szkoły? Przecież to abstrakcja. Co będę robiła potem? Owszem, niby mam mniej więcej poukładane, co chcę w przyszłości robić, na co się kierować, ale jednocześnie tak wiele wątpliwości. Nie wiem czy podołam. Jest kwiecień, a jeszcze niedawno temu był wrzesień. Chyba nie jestem gotowa na kolejny etap życia, być może wyprowadzkę do innego miasta, samodzielne życie. Wiem, że mam jeszcze trochę czasu, że pierw muszę zdać maturę, dostać się na studia, ale przecież czas leci tak nieubłaganie szybko. Teraz weekend, odrobina odpoczynku, choć będę starała się wykorzystać ten czas na naukę, żebym potem nie żałowała, że nie dałam z siebie wszystkiego.

Miałam dziś dobry nastrój. Niestety teraz gdzieś się ulotnił. Mam dziwne wahania nastroju. W każdym bądź razie mogę powiedzieć – wytrzymałam. Zjadłam 690 kalorii. 

Buziaki! Mam nadzieję, że u was lepiej. Dziękuję wam za każdy komentarz. To naprawdę motywuje.